Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 09.04.2021 tarih ve 2021/5898 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.06.2021 tarih ve KYB-2021/51380 sayılı ihbarname ile;
Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Salihli Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2017 tarihli ve 2017/1308 soruşturma, 2017/580 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Salihli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11.01.2018 tarihli ve 2017/224030 soruşturma, 2018/880 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Salihli Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.02.2018 tarihli ve 2018/135 değişik iş sayılı kararının "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20.11.2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında yer alan ".... dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekiyle kredi dosya masrafı iade etmek amacıyla irtibata geçen şüphelinin hesabına gönderilen 4.000,00 Türk lirasının, ... Bankasına ait ...'da bulunan ATM cihazlarından çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla,
Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı incelenen dosya kapsamından anlaşılmakla, 14.07.2021 tarih ve 31541 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 12. maddesine eklenen 6. fıkrasında; bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının ya da banka veya kredi kartlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenen suçlarda mağdurun yerleşim yeri mahkemelerinin de yetkili olacağının düzenleme altına alınması ve aksine bir düzenleme olmadıkça usûl hükümlerinin derhal uygulanmasının gerekmesi karşısında, kanun yararına bozma istemine konu edilen ve mağdurun yerleşim yeri Cumhuriyet Başsavcılığını yetkili tayin eden merci kararında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı ve bu nedenle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden, İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.02.2018 tarih ve 2018/135 D.İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 11.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.