Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 20.04.2021 tarih ve 2021/5615 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22.06.2021 tarih ve KYB-2021/68967 sayılı ihbarname ile;
Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 14.09.2020 tarihli ve 2020/26314 soruşturma, 2020/2525 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Mersin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07.01.2021 tarihli ve 2020/147484 soruşturma, 2021/581 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2021 tarihli ve 2021/66 değişik iş sayılı kararının "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04.11.2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilamında ".... dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle..." şeklinde belirtildiği üzere, suçun işlendiği yerin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında, soruşturma dosyasına konu olayda, müşteki tarafından yatırılan paranın ... Mahallesi ... Caddesi No:24/A-B ... adresinde bulunan ATM'den çekildiği, bu halde haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,
Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı incelenen dosya kapsamından anlaşılmakla, 14.07.2021 tarih ve 31541 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanunun 10. maddesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 12. maddesine eklenen 6. fıkrasında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının ya da banka veya kredi kartlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenen suçlarda mağdurun yerleşim yeri mahkemelerinin de yetkili olacağının düzenleme altına alınması ve aksine bir düzenleme olmadıkça usûl hükümlerinin derhal uygulanmasının gerekmesi karşısında, kanun yararına bozma istemine konu edilen ve mağdurun yerleşim yeri Cumhuriyet Başsavcılığını yetkili tayin eden merci kararında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı ve bu nedenle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden, İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2021 tarih ve 2021/66 D.İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 01.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy