MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Güveni kötüye kullanma
Sanık hakkında "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" suçundan açılan kamu davasında, Adana 13.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2013 tarihli 984 Esas ve 654 Karar sayılı kararıyla sanığın mahkumiyetine karar verildiği, hükmün sanık müdafisi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 26.09.2018 tarihli 10931 Esas ve 5989 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin "TCK'nın 155/1 maddesinde düzenlenen '"basit güveni kötüye kullanma" suçunu oluşturacağı" isabetsizliğinden bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası uyma kararı verilerek Adana 13.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2020 tarihli 81 Esas ve 17883 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükmü verildiği, hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan)15. Ceza Dairesinin 29.12.2020 tarihli 10314 Esas ve 13060 Karar sayılı kararı ile sanığın yargılama konusu eyleminin CMK'nın 251. maddesi uyarınca basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gerekçesiyle bozulduğu, bozma sonrası Adana 13.Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2021 tarihli 88 Esas ve 458 Karar sayılı kararı ile Yargıtay (Kapatılan)15. Ceza Dairesinin 29.12.2020 tarihli 10314 Esas ve 13060 Karar sayılı bozma ilamına direnme kararı verildiği anlaşılmakla,
Hükümden önce 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası gereğince dairemize gelen dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Adana 13.Asliye Ceza Mahkemesi’nin direnme kararı uygun görülmeyip, Yargıtay (Kapatılan)15. Ceza Dairesinin 29.12.2020 tarihli 10314 Esas ve 13060 Karar sayılı bozma kararı yerinde olduğundan, temyiz isteminin incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurul Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 02.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.