MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
İlk derece mahkemesince sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat kararının verildiği, katılan vekilinin istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 21/11/2019 tarihli, 2019/779 Esas ve 2019/2608 Karar sayılı ilamı ile kaldırılarak sanık hakkında TCK’nin 155/1, 52. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 7.300 TL adli para cezasının verildiği ve 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince mahkumiyet kararı verildiğinden, verilen bu hükümlerin temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde ;
Sanığa isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren güveni kötüye kullanma suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2, 304/2 maddeleri uyarınca BOZULMASINA, ilk derece mahkemesinin karar içeriği ve bozmanın niteliği dikkate alınarak kararın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 14.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.