MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre, tebligatın öncelikle muhatabın bilinen en son adresine çıkartılıp, tebliğ edilemeden iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca MERNİS adresine yapılması gerektiği nazara alındığında; yokluğunda verilen hükmün aynı zamanda MERNİS adresi de olan sanığın sorgusu esnasında bildirdiği adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliği usulsüz olup temyiz süresini başlatmayacağı anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının hükümde gösterilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 28.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.