Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 13.07.2021 tarih ve 2021/2204 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23.09.2021 tarih ve KYB-2021/94645 sayılı ihbarname ile;
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...'nun mahkumiyetine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/03/2020 tarihli ve 2019/126 esas, 2020/56 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/07/2020 tarihli ve 2020/1059 değişik iş sayılı kararının "Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,
Dosya kapsamına göre,
1-Sanığın emniyet amiri olarak görev yaptığı, adına kayıtlı olan 0507 425 25 25 numaralı telefon numarasının Akbank müşteri hizmetleri (444 25 25) numarası ile benzerlik göstermesi dolayısıyla dolandırıcılık amacıyla başkaları tarafından kullanıldığını öğrendiği, bunun üzerine hattını geçici olarak kapattırdığı ve Akbank müşteri hizmetlerine bildirimde bulunduğu, yine Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/74308 soruşturma numaralı dosyasında konu ile alakalı şikayetinin bulunduğu, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, benzer dosyalarda hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar ve beraat kararları verildiği, Bilgi Teknolojileri Kurumu'ndan temin edilen sanığa ait cep telefonu HTS analizi incelendiğinde, aranan numaraların baz istasyonunu gösterir raporda sanığın cep telefonu numarası ile müştekinin cep telefonu arasında görüşmelerin olduğunun anlaşıldığı ancak sanığın aramasına ilişkin baz istasyonlarını gösterir HTS analizinde sanığın müştekiyi aradığına dair bir kaydın yer almadığının anlaşıldığı, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği gözeltilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde,
2-Sanığın talimat ile Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesince 24/05/2019 tarihinde alınan savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmediğini beyan ettiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/6-c maddesinin son cümlesinde yer alan "Sanığın kabul etmemesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hüküm karşısında, kabul etmediğini belirtmiş olmasına rağmen, sanık ile ilgili hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,
Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki (2) numaralı düşünce yerinde görülmekle, İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16/07/2020 tarihli ve 2020/1059 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre (1) numaralı istem ile ilgili bu aşamada bir karar verilmesine yer olmadığına, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 10.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.