MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Sanığın ... adına sahte sürücü belgesi ile 17.02.2010 ödeme tarihli 22.000 TL bedelli senedi sahte olarak düzenleyerek Recep Ünlü’ye vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.10.2008 tarih ve 49/219 sayılı kararında da açıklandığı üzere; ceza yargılamasının amacı, somut gerçeğin ortaya çıkarılması olup bunun için başvurulan kanıtlama araçlarından biri de belgelerdir. Yargılama makamları suç isnadı nedeniyle oluşan uyuşmazlığı çözümlerken ele geçirilen ya da iddia ve savunma doğrultusunda sunulan belgelerin güvenilirliğini de denetlemek durumundadırlar. Güvenilirliğin denetlenebilmesi için, belgenin aslının veya bunun olanaklı olmaması halinde de aslına uygunluğu yetkili makam veya kişilerce onanmış örnek ya da kopyalarının dosyaya konulması gerekir. Yine Ceza Genel Kurulu‘nun 14.10.2003 tarih ve 232/250 sayılı kararında açıklandığı üzere, suça konu belgenin fotokopi olması durumunda hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadığı, aslı bulunamayan belgelerin aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının da tespit edilemediği, fiili iğfalin aldatma niteliğini göstermeyeceği kabul edilmektedir. Bu itibarla, somut olayda;
1- Sanığın ... adına düzenlenmiş 17.02.2010 ödeme tarihli 22.000 TL bedelli bononun getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde belge aslının dosya içine konulması, aldatma niteliğinin ne şekilde gerçekleştiğinin gerekçeli kararda tartışılması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,
2- Kabule göre de;
a) Sanığın...adına düzenlediği sahte sürücü belgesinin fotokopi belgeden ibaret olduğu ve aslının aşamalarda ele geçirilemediğinin anlaşılması karşısında, sanığın sahte sürücü belgesi nedeniyle unsurları itibarıyla oluşmadığından sadece sahte bono nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
b) Adli emanetin 2010/191 sırasında kayıtlı belge asıllarının akıbeti hakkında karar verilmemesi,
c) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.