MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura kullanma, Defter ve belge gizleme
HÜKÜM : Asıl karar; mahkumiyet
Ek karar; temyiz isteminin reddi
Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 tarih 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMK'nin 232/6. maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup; hükümlü olarak ceza infaz kurumunda bulunan sanığa 03.08.2012 tarihli ek karar, 09.08.2012 tarihinde tebliğ edilirken CMK'nin 35/3. maddesi uyarınca görevli tarafından ek karar okunup anlatılmadığı gibi ek kararın hüküm fıkrasında hükümlü olarak ceza infaz kurumunda bulunan sanığa Cezaevi idaresi aracılığı ile hükmü temyiz edilebileceği de hatırlatılmadığından, ek karara yönelik temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 08.02.2012 tarihinde tebliğ olunan hükmü, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 02.08.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz talebinin reddine dair Mahkemenin 03.08.2012 tarihli ek kararında bir isabetsizlik bulunmamış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden temyiz talebinin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 29.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.