MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mühür bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Ayrıntılan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 tarihli 7/114 Esas ve 113 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin belirtilmesi gerekmekte olup, sanığın yüzüne karşı verilen 11.11.2009 tarihli hükümde, temyiz süresinin “tefhim ve tebliğden itibaren” başlayacağının belirtilmesine rağmen gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmediği, bu suretle de temyiz süresinin başlangıç tarihi hususunda sanığın yanıltıldığı anlaşılmış ise de; Tebligat Kanunu'nun 32/2. maddesinde yer alan “Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır.” hükmü uyarınca sanığın 01.07.2015 tarihi itibarıyla bu kararın infazına başlaması nedeniyle karardan haberdar olduğu halde sanık müdafisinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 06.01.2021 tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 25.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy