MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Sahte fatura düzenleme
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Sanık hakkında verilen 02.08.2016 tarihli ek kararın dosya arasında ve UYAP kayıtlarında daha evvelden tebliğ edildiğine dair evraka rastlanılmamış ise de sanığın 07.10.2016 ile 10.10.2016 tarihli temyiz ve eski hale getirme dilekçelerinden ek kararın 06.10.2016 tarihinde tebliğ edildiğinden bahsedildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki ek kararın 10.12.2021 tarihinde tebliğ edildiği kabul edilerek temyiz isteminin bulunulmaması nedeniyle dosyanın incelenmeksizin iadesine dair görüşe iştirak edilmemiştir.
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre, tebligatın öncelikle muhatabın bilinen en son adresine çıkartılıp, tebliğ edilemeden iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca MERNİS adresine yapılması gerektiği nazara alındığında; yokluğunda verilen hükmün aynı zamanda sanığın sorgu esnasında bildirdiği adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliği usulsüz olup, sanığın öğrenme üzerine hükmü yasal süresinde temyiz ettiği kabul edilerek ve Mahkemenin 02.08.2016 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanığa yüklenen “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 26.03.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.