KARAR
Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15.02.2022 tarih ve 2019/16137 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11.04.2022 tarih ve KYB-2022/25912 sayılı ihbarname ile;
Mühür bozma suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.740,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2013 tarihli ve 2013/38 esas, 2013/311 sayılı kararının 25/04/2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 06/03/2018 tarihinde işlediği kasıtlı suç sebebiyle hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 203/1, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.740,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/05/2019 tarihli ve 2019/40 esas, 2019/627 sayılı kararının "Sanığın ilk kez 28/07/2009 tarihinde mühürlenen elektrik sayacının mührünü bozarak elektrik kullandığının 15/12/2011 tarihinde tespit edildiği, aynı gün ikinci kez sayacın mühürlendiği fakat sanığın bu kez de bu mühürü bozarak elektrik kullanmaya devam ettiğinin 05/04/2012 tarihli tutanak ile tespit edildiği ve yapılan yargılama neticesinde sanığın anılan eylemler nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla;
... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketinin, 14/10/2020 ve 11/11/2020 tarihli cevabi yazılarına göre, 28/07/2009 tarihli mühürleme tutanağının temin edilemediğinin bildirilmesi karşısında; bu tarih itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı;
Yine benzer olaylar nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/03/2016 tarihli ve 2015/1121 esas, 2016/111 karar ve Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/11480 esas, 2013/15670 karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, mühür bozma suçunun oluşabilmesi için kanunun veya yetkili makamların emri uyarınca konulmuş bir mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi gerektiği, ihaleye dayalı olarak elektrik dağıtımı yapan ve kamu görevlisi statüsü bulunmayan özel şirket görevlilerince yapılacak mühürlemelerin ihlali durumunda ise anılan suçun oluşmayacağı nazara alındığında, sanığın 15/12/2011 tarihinde konulan mühürü de bozarak elektrik kullanmaya devam ettiğinin 05/04/2012 tarihli tutanak ile tespit edildiği anlaşılmış ise de; özelleştirme uygulamaları neticesinde elektrik dağıtım ve satışının ... Elektirk Dağıtım Anonim Şirketi'ne 29/12/2010 tarihinde devredilmesi ve söz konusu mührün de bu tarihten önce konulması nedeniyle, yetkili bir makamın emri ile konulmadığı anlaşılan mührün bozulması nedeniyle atılı suçun unsurlarının 15/12/2011 tarihin de konulan mühür bakımından da oluşmayacağı cihetle;
Sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden" bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,
Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Mühür bozma suçunun oluşabilmesi için öncelikle usulüne uygun olarak gerçekleştirilmiş bir mühürleme işleminin bulunması gerektiği, ...'nin, 14.10.2020 ve 11.11.2020 tarihli cevabi yazılarına göre, 28.07.2009 tarihli mühürleme tutanağının temin edilemediğinin bildirilmesi karşısında, bu tarih itibarıyla 5237 sayılı TCK'nin 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı; 15.12.2011 tarihli mühürleme işlemi yönünden ise mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan ...'nin, mühürleme tarihinden önce 29.12.2010 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta da atılı suçun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2019 tarihli, 2019/40 Esas ve 2019/627 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA; bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, yüklenen suç unsurları itibarıyla oluşmadığından sanığın BERAATİNE, cezanın çektirilmemesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.