MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması
5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesi uyarınca eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme mercisi Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, Mahkemenin 14.09.2021 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek ve sanığın yokluğunda verilen hükmün, sorgusunda beyan ettiği adresi yerine doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, sanık işte olduğundan T.K. 21/1'e göre tebliğ edildiği, daha sonra bila tebliğ dönmemesine rağmen aynı adrese daha önceden usulüne uygun tebligat yapılmış olması nedeniyle T.K.35'e göre tebliğ edildiğinden, yapılan bu tebligatların usulsüz olduğu, Tebligat Kanunu'nun 32/2 maddesi gereğince usulsüz tebliğ halinde, muhatabın hükmü öğrendiğini beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi kabul edilmesi gerektiği, sanığın 15.12.2016 tarihli cezaevi yazı ekinde gönderdiği bila tarihli dilekçesiyle esas ve karar numarası belirtmek suretiyle uzlaşma yasasından faydalanmak istediğine yönelik talepte bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilip, en geç 15.12.2016 tarihli dilekçesinin içeriği itibarıyla öğrendiği kabul edilen 01.07.2014 tarihli ek karar hükmünü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 23.08.2021 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz ve eski hale getirme istemlerinin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.