MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1530 E., 2022/937 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
İstanbul 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2022 tarihli ve 2018/337 Esas, 2020/143 Karar sayılı kararı ile; sanığın dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 50, 52, 62 nci maddeleri uyarınca hapisten çevrili 9.000 TL adli para cezası ve 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. İstinaf
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 09.05.2019 tarihli ve 2020/1530 Esas, 2022/937 Karar sayılı kararı ile duruşma açılarak sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırarak sanığın dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 inci maddesinin birinci fıkrası 52, 53, 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 5.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A.Temyiz Sebepleri
Sanığın temyiz isteği; hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi talebine ilişkindir.
Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın suçu serbest meslek sahibi olarak mesleğinden dolayı kendisine duylan güveni kötüye kullanarak işlediği ve bu sebeple 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (i) bendi uyarınca cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 30.03.2022 tarihli ve 2020/1530 Esas, 2022/937 Karar sayılı kararında sanık ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.03.2026 tarihinde karar verildi.