MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2014/240 E., 2015/282 K.
SUÇ: Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret
İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2014/240 Esas, 2015/282 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen hükmün öncelikle bilinen son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21/1. maddesine göre tebliğe çıkarıldığı, yapılan tebligatın adres yetersizliği nedeniyle iade olması üzerine, muhatabın MERNİS adresinin tespit edilerek MERNİS şerhi ile 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken, daha önce usulüne uygun tebligat yapılmayan adresine 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca yapılan tebliğ işlemi usulsüz ise de; sanığın 18.03.2024 tarihli dilekçesine istinaden, mahkemenin 22.03.2024 tarihli yazısı ile gönderilen gerekçeli karar ve kesinleşme şerhlerinin ceza infaz kurumunda bulunan sanığa tebliğ edildiği 27.03.2024 tarihinde sanığın hükümden haberdar olduğu hâlde, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 29.07.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, hükümlünün temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.03.2025 tarihinde karar verildi.