MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2021/2332 E., 2024/182 K.
SUÇ: Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması
Sanık ... yönünden; temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, sanık ve müdafiinin yokluğunda verilip yalnızca sanık müdafiine 14.02.2024 tarihinde tebliğ edildiği, sanığa tebliğ edilmediği, sanık müdafiinin 10.10.2024 tarihli temyiz isteminin, 30.10.2024 tarihli ek kararla süre yönünden reddine karar verildiği, ek kararın adı geçen sanık müdafiine 09.11.2024 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin ek kararı 05.11.2024 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 29.03.2023 tarihli ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere müdafiin süresi içinde temyiz kanun yoluna başvurmaması nedeniyle oluşan hukuki sonuçlardan, kendisine yapılan tebligata kadar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinden haberdar olmayan sanığı sorumlu tutmanın, hak arama hürriyeti ve adil yargılanma ilkesi çerçevesinde etkin bir şekilde temyiz yoluna başvurma hakkı ile bağdaşmayacağı hususu ve inceleme konusu gerekçeli kararın hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan sanık ...'ya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.11.2024 tarihli ve 11-2024/37084 sayılı eksikliğin giderilmesi yazıları üzerine 04.12.2024 tarihinde tebliğ edilmesi karşısında temyizin süresinde olduğu belirlenerek sanık ... hakkında verilen 30.10.2024 tarihli ek karar kaldırılmasına karar verilmiştir.
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2019/55 Esas, 2021/217 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-L, 52/2-4 ve 53/1 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl hapis ve 34.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, taksitlendirmeye ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 06.02.2024 tarihli ve 2021/2332 Esas, 2024/182 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Sanığın atılı suça iştirak ettiğine dair delil bulunmadığına, Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünün sanığa tebliğ edilmediğine, duruşmalardan bağışık tutulma talebi bulunmayan sanığın duruşma salonunda ya da SEGBİS ortamında hazır edilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
2. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanığın katılana yönelik hiçbir hileli hareketi bulunmadığına, teşhis işleminin usule aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, diğer sanıkla birlikte hareket etmediğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 62/1 maddesi uyarınca takdiri indirim hükümlerinin uygulanması talebine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanıklar tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hükümlerde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.03.2025 tarihinde karar verildi.