MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/900 E., 2025/3029 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bakırköy 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2017 tarihli ve 2016/450 Esas, 2017/199 Karar sayılı kararı ile sanık ... ...'ın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanık ... ...'ın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetlerine, sanık ... ...'ın nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatine karar verilmiş, beraat kararı istinaf edilmeden kesinleşmiştir.
2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 19.10.2017 tarihli ve 2017/1984 Esas, 2017/1954 Karar sayılı kararı ile duruşma açmaksızın sanıkların beraatine karar verilmiştir.
3.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 15.01.2025 tarihli ve 2021/37838 Esas, 2025/803 Karar sayılı kararı ile duruşma açılarak yargılama yapılması gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir.
4.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 15.10.2025 tarihli ve 2025/900 Esas, 2025/3029 Karar sayılı kararı ile duruşma açarak yapılan yargılama sonunda sanıkların beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, atılı resmi belgede sahtecilik suçunun oluştuğuna, beraat kararının yanlış olduğuna ilişkindir.
B.Değerlendirme Ve Gerekçe
Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemde;
Sanıklar hakkında yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Tür Ceza Kanunu'nun 204/1 maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e maddesi gereği 8 yıl olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmış; 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin ilk derece mahkemesinin 13.06.2017 tarihli mahkûmiyet hükümleri olduğu ve bu tarihten sonra temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
III. KARAR
Gerekçe kısmında açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 302. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.03.2026 tarihinde karar verildi.