MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2022/406 E., 2024/294 K.
SUÇ: Sahte fatura düzenleme
KARAR: Uyarlama yapılmasına yer olmadığına ilişkin karar
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması
Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2024 tarihli ve 2022/406 Esas, 2024/294 Karar sayılı kararına yönelik, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 2024/28500 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve KYB-2025/9997 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve KYB-2025/9997 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalafet suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1-2 ve 62/1. maddeleri uyarınca iki kez 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/11/2020 tarihli ve 2018/787 esas, 2020/359 sayılı kararının istinaf edilmeden kesinleşmesini müteakip, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 15/04/2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4, 5 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle uyarlama yapılması talebini müteakip, duruşma açılarak yapılan uyarlama yargılaması sonunda, sanığın etkin pişmanlık hükümleri kapsamında vergi asıl ve cezalarını ödemeyeceğini bildirdiği ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinden bahisle Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/11/2020 tarihli ve 2018/787 esas, 2020/359 karar sayılı ilamı verilen cezanın aynen infazına ilişkin Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/04/2024 tarihli ve 2022/406 esas, 2024/294 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen fıkrada yer alan, "(Ek fıkra:8/4/2022-7394/4 md.) Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,
Dosya kapsamına göre, 2016 ve 2017 takvim yılları içerisinde ve her takvim yılı içerisinde değişik zamanlarda birden çok kez sahte belge düzenlediği ve kullandığı anlaşılan sanık hakkında, temel cezanın belirlenmesini takiben, 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen fıkra uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında bir kez artırım yapılması gerektiği, bu kapsamda suçun birden fazla takvim yılında ve her takvim yılı içerisinde birden çok kez işlenmesi halinin temel cezanın tayininde yahut zincirleme suç hükümlerinin tatbikinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edilebileceği ve ancak teşdit sebebi yapılabileceği gözetilmeksizin, sanık hakkında iki kez zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle iki defa ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” cümlesinin eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.
...
359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.”
Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.
2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2018/787 Esas, 2020/359 Karar sayılı kararı ile hükümlüler ... ve ...'nun, 2016 ve 2017 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43, 62. maddeleri gereğince ayrı ayrı (2 kez) 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin kesinleşmesini müteakip, 7394 sayılı Kanun gereği uyarlama talep olunduğu ve duruşmalı olarak yapılan yargılama neticesinde, "...sanıklar tarafından 7394 sayılı yasa kapsamında etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak üzere herhangi bir ödeme yapılmadığı göz önüne alınarak sanıklar hakkında uyarlama yapılmasına yer olmadığına, Mahkememizin 17/11/2020 tarih 2018/787 esas ve 2020/359 karar sayılı ilamının aynen infazına ve infazın kaldığı yerden devamına..." şeklinde karar verildiği anlaşılmış ise de; 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere eklenen; “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” şeklindeki düzenleme uyarınca, hükümlüler hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve lehe olan hükmün bu şekilde belirlenerek sonuç cezanın tayin edilmesi gerekirken, uyarlama yapılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi belirtilen gerekçe ile yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2024 tarihli ve 2022/406 Esas, 2024/294 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. Hükümlüler hakkındaki infazın durdurulmasına, hükümlü ... başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal TAHLİYESİNE,
5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde karar verildi.