MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/41 E., 2024/340 K.
SUÇ : Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
İNCELEME KONUSU
KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar
KANUN YARARINA
BOZMA YOLUNA
BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması
Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2024 tarihli ve 2024/41 Esas, 2024/340 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-f-son, 168/2, 62/1, 52/2, 53... sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231. maddesi gereğince neticeten 1 yıl 8 ay hapis ve 1.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, istinaf edilmeksizin 26.07.2024'te kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 06.11.2025 tarihli ve 2025/9297 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2025 tarihli ve KYB-2025/129725 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
A. Kanun Yararına Bozma İstemi
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2025 tarihli ve KYB-2025/129725 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,
Dosya kapsamına göre, kayden 18.02.2005 doğumlu olup, suçun işlendiği 17.01.2023 tarihinde, 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılmaksızın fazla ceza tayin edilmesinde, isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
İncelenen dosya içeriğine göre; kayden 18.02.2005 doğumlu olup, suçun işlendiği 17.01.2023 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılamasının Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi sıfatıyla görülmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 35. maddesi ile 5395 sayılı Kanun'un Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20... . maddeleri uyarınca sosyal inceleme raporu alınmaması ve alınmama gerekçesinin kararda gösterilmemesi, 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca cezadan 1/3 oranında indirim yapılmaması ve 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, aynı maddenin birinci fıkrasının uygulanamayacağının dikkate alınmaması ile 5395 sayılı Kanun'un 23. maddesi dikkate alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle belirlenen denetim süresinin 3 yıl olması gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi belirtilen gerekçelerle yerinde görülmüştür.
II. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN KABULÜNE,
2. Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2024 tarihli ve 2024/41 Esas, 2024/340 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309/4-b. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.03.2026 tarihinde karar verildi.