(1163 S. K. m. 98) (6762 S. K. m. 341, 380) (1086 S. K. m. 39, 40)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul As. 2. Ticaret Mahkemesince verilen 7.2.1975 tarih ve 485/35 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı avukatı tarafından istenmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili; davalı kooperatif başkanı iken ücretle çalışıyormuş gibi ayda (750) lira hesabı ile kırk aylık maaş tutarı (30.000) lira parayı yönetim kurulu kararı ile çekmiş ise de böyle bir para almasına kanun ve ana sözleşme hükümleri müsait olmadığından mezkur meblağın kanuni faizle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, paranın ödenmesinin ana sözleşmenin 34. maddesine uygun bulunduğunu ve ödeme kararının deftere geçmiş olduğunu, genel kurul tarafından da kabul ve müvekkilinin ibra edildiğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, kooperatif üyesi olan davalının başkanlık yaptığı sürece yönetim kurulu kararı ile aylık ücret aldığı ve ücret alamayacağına dair ne Kooperatifler Kanununda ve ne de ana sözleşmede bir hüküm bulunmadığı ücretin ödenmesine dair 30.4.1969 günlü yönetim kurulu kararının da iptali istenmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmü, davacı temyiz etmiştir.
1- 1163 sayılı Kooperatifler Kanunun 98. maddesi delaleti ile TTK'nun 341. maddesi gereğince eski yönetim kurulu başkanı olan davalı hakkında kooperatif genel kurulu tarafından dava açılması hususunda bir karar verilmediği gibi davanın deneticiler tarafından dahi açılmadığı anlaşılmasına göre HUMK'nun 39 ve 40. maddeleri gereğince bu davanın açılmasına izin veya icazet verilmesi hakkında genel kurulun ve deneticilerin karar ve muvafakatının istihsali ve vekaletnamelerin ibrazı amacı ile davacı vekiline mehil verilmesi ve dava şartı bu suretle yerine getirildikten sonra davanın görülmesi lazımdır.
2- Mahkeme kararında dayanılan 30.4.1969 günlü yönetim kurulu kararı davalı eski başkana yalnız belli bir ay zarfında yaptığı yol, yemek ve sair zorunlu giderlerin ödenmesine ilişkin bulunduğu halde bu kararın kırk ay (750) lira aylık verilmesini gerektirir nitelikte kabul edilmesi de doğru değildir.
3- Bundan başka yönetim kurulunun bu sarfiyattan dolayı ibra edilmiş sayılabilmesi, Kooperatifler Kanunun 98. maddesi delaleti ile TTK'nun 380. maddesi gereğince Genel Kurulun duruma muttali olmasına bağlıdır. Bilançoda, yönetim kurulu başkanının aylık ödendiğini gösteren bir açıklık mevcut değilse başkan ve yönetim kurulu ibra edilmiş olmaz. Bu yönlerden de muktezi inceleme yapılmadan karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda yazılı sebeplerden dolayı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve (1.000) lira duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine 11.09.1975 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy