(1163 S. K. m. 29, 30, 31, 51, 52)
Dava: Halit ile S. S Hava Şehri Yapı Koop. arasında çıkan davadan dolayı Ankara Birinci Ticaret Mahkemesince verlien 12.11.1980 gün ve 232/288 sayılı hükmü onayan dairenin 26.1.1981 gün ve 336/233 sayılı ilamı aleyhinde davalı kooperatif vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacılar vekilinin, davacıların da ortağı bulunduğu davalı kooperatifin 25.5.1980 günlü genel toplantısında 3/4 çoğunluk bulunmadığı halde, ortakların mali yükümlülüklerini artırır nitelikte, ısınma sistemi değişikliği kararı alındığı bildirerek, söz konusu kararın iptali istemiyle Ankara Birinci Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açtığı davanın kabulüne ilişkin olarak verilen hükmün davalı vekilinin temyizi üzerine, dairemizin, 26.1.1981 gün, 1981/336-233 sayılı kararıyla onanmıştır.
Davalı kooperatif vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dava konusu yapılan ve iptali istenilen genel kurul kararı münderecatına göre, kullanılan konutlarda, "tek ısınma merkezli, gerektiğinde akaryakıtla da çalışabilecek, kömürlü kalorifer sistemine dönüşün kabulüne" ilişkin olarak alınan kararı; 1163 sayılı Kooperatifler yasasının 52 ve 29-31. maddelerinde sözü edilen; kişisel sorumluluğun ağırlaştırılması ya da ek ödeme yükümü niteliğinde kabul olanağı yoktur. Yönetim kurulunca genel kurula sunulan rapor içeriği ve fuel oil ya da kömürlü kaloriferlerin bilinen yakıt maliyetleri farklılıkları gözetildiğinde; dava konusu, ucuz yakıta dönüş kararının gerçekleşmesi halinde, uzun dönemde, ortak aşısından ek ödeme yükümü getirmek bir yana, aylık yakıt ödentisini düşürücü nitelik kazanacaktır. Değişikliğin getireceği maliyetin yansıması gözetilse bile, dış alıma gereksinim duyulmayan ve ulusal kaynaklarımızdan daha ucuz biçimde karşılandığı bilenen kömüre dayalı ısıma sistemine geçişin bağımlı ve sürekli fiyat artışına uğrayan akaryakıta göre, uzun dönemde ortağın aylık yakıt giderine katılma yükümünü azaltacağı gerçeği inkar edilemez.
Bu durumda, söz konusu kararda, ortakların kişisel sorumluluklarını arttırcı ya da onlara ek ödeme yükümü getirici nitelik bulunduğunu kabul "oğru değildir. Böyle olunca, anılan karar için, Kooperatifler Yasasının 52. maddesinde sözü edilen 3/4 oranındaki çoğunluk aranamaz. Anılan Yasanın 51/1. maddesinde öngörülen yarıdan bir fazla çoğunluk yeterlidir.
Açıklanan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde kabul kararı verilmesi bozmayı gerektirmiş ise de, hernasılsa dairemizde hükmün onandığı anlaşılmakla, davalı kooperatif vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı kooperatif vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüyle, dairemizin 26.1.1981 ve 1981/336 esas, 1981/233 karar sayılı onama kararının kaldırılarak, 12.11.1980 günlü mahkeme hükmünün BOZULMASINA ve ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde davalı kooperatife iadesine ve tashihi karar isteminin kabulü sebebile ödediği 1.000 lira temyiz tashihi karar isteği harcının da iadesine 17.9.1981 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy