(2004 S. K. m. 69, 170)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Kadıköy Asliye 4. Hukuk Hakimliğince verilen 23.6.1982 tarih ve 114/412 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı avukatı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili davalının müvekkili aleyhine (100.000)'er liralık iki adet bonoya dayalı icra takibine giriştiğini, takip dayanağı bonolardaki ciro imzalarının müvekkiline ait bulunmadığını, senetler borçlusunu tanımadığını belirterek borçlu olmadığını tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili ciro imzalarının davacıya ait olduğunu ileri sürmüştür.
Mahkemece ilgili dosya ve belgelere göre takip konusu bono bedellerinin icra veznesine yatırılmadığından İcra İflas Kanununun 170/5 maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
İcra İflas Kanununun 170/5 maddesi hükmünden anlaşılacağı üzere borçtan kurtulma davalarında, davanın görülebilmesi için borcun ilk duruşma gününe kadar icra veznesine depo edilmesi gerekirse de paranın nakden depo edilmesi yerine, mahkemece kabul edilecek menkul rehni veya muteber bir banka kefaleti verilmesi yahut borçlunun alacağı karşılayacak malının mahcuz bulunması da mümkün ve yeterlidir. Davadan sonra ve fakat ilk duruşma gününden önce olmak üzere borçlu davanının borca yeter malının haczedilmiş olduğu Kadıköy 1. İcra Memurluğunun 1981/4643 sayılı dosyasındaki 23.2.1983 günlü haciz tutanağından anlaşılmaktadır. O halde yasanın 69/2 maddesi gereğince alacağın % 15 tutarında banka teminat mektubu da verildiğinden davaya bakılmak gerekirken, borcun nakit olarak depo edilmediğinden bahisle davanın reddedilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarda gösterilen nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine 15.11.1982 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy