(2004 S. K. m. 96, 97)
Dava: Tiger Air Inc. (USA) ile Petrol ofisi Gn.Md.arasında çıkan davadan dolayı Ankara Asliye 1.Ticaret Mahkemesince verilen 9.6.1982 gün ve 222-204 sayılı hükmü onayan dairenin 30.11.1982 gün ve 4810-5076 sayılı ilamı aleyhinde davalı avukatı tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı Petrol Ofisinin dava dışı "AERO America İNC. "şirketindeki alacağı nedeniyle mülkiyeti vekileden şirkete ait olan ve adı geçen şirkete kiralanan "Boing 707 tipi 4 motorlu" uçağa Çubuk Asliye Hukuk Mahkemesinin 7.3.1980 günlü kararıyla ihtivati tedbir konulduğunu, daha sonra 550.000 US dolar tutarında ki banka teminat mektubu üzerine tedbir konulması koşuluyla uçağın serbest bırakıldığını, istihkak iddialarının davalıca reddedildiğini, bildirerek tedbir konusu uçağın vekiledeni şirkete ait olduğunun saptanması ile uçak ve teminat mektubu üzerindeki tedbirin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, yetki ve zamanaşımı itirazıyla birlikte, olayda İİK. nun 97. maddesinin uygulanamayacağını ve istihkak davası koşullarının bulunmadığını, uçak üzerindeki yazının davacıya ait olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, genel hükümlere göre açılan istihkak davalarının zamanaşımına bağlı olmadığı, doğrudan doğruya zilyet durumundaki malik tarafından, malik olmayan haksız zilyede karşı bu davanın her zaman açılabileceği, istihkak davasının, haklı bir neden olmaksızın ele geçirilen ya da alıkonulan eşyanın mülkiyet hakkına dayanılarak geri verilmesini sağlayacağı, bu davada, eşyanın malikin elinden çıkış biçiminin önemi olmadığı, taşınır ya da taşınmaz malı haksız biçimde ele geçirilen ya da alıkonulan ve bu nedenle doğrudan doğruya zilyet durumunu kaybetmiş bulunan malikçe eda davası niteliğindeki bu davayı açabileceği, sunulan belgelere ve bu konudaki uzman bilirkişiler raporuna göre dava konusu uçağın davacı şirkete ait olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm dairenin 30.11.1982 tarih ve 4810-5076 sayılı ilamı ile onanmıştır.
Davalı vekili tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve hükme dayanak yapılan 25.5.1982 tarihli bilirkişi raporunun yetenekli bilirkişiler tarafından tanzim edilmiş olup, doyurucu gerekçeyi içermekte olmasına göre davalı vekilinin HUMK.nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK.nun 442. maddesi gereğince (REDDİNE), alınması gereken 1000 lira karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan bu harcın ve 1500 lira para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 18.2.1983 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy