(6762 S. K. m. 787, 814)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Konya Asliye 2. Hukuk Hakimliğince verilen 17.12.1984 tarih ve 73-936 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 23.9.1985 gününde davacı avukatı R.Y. ile davalı E.T. vs. avukatı Y.K. gelip temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı E.T. ve taraflar avukatları dinlendikten sonra, vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması duruşmadan sonraya bırakılmıştı. Bu kerre dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili; (11.840) kg yeşil mercimeğin müvekkili tarafından davalı A.Ç.'nin temin ettiği ve diğer davalılara ait 40. An. 867 plakalı kamyona Mersin'e götürülmek üzere yüklendiğini; ne var ki mercimeğin alıcı ACN'ye teslim olunmadığını ileri sürerek mercimeğin aynen ya da dava tarihindeki değeri üzerinden hesaplanan (734.080) liranın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar A.T. ve arkadaşları vekili, cevap dilekçesinde 40 AN 867 plakalı kamyonun müvekkillerine ait olduğunu; ancak bu plakanın 13.5.1980 tarihinde 19 DD 648 olarak değiştirildiğini, taşıma işinin 21.8.1981 tarihinde vuku bulduğunu, bu nedenle taşımanın müvekkillerinin kamyonuyla gerçekleşmediğini, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı A.Ç. vekili cevabında müvekkilinin taşıma işleri komisyoncusu olmadığını tüccar olup, yük taşıyan kamyonlarına iş bulmakta iştigal ettiğini davacıdan bir ücret almadığını; olayda müvekkilinin ilgisi olmadığını, sevk fişinde davalının adının bulunmadığını, mercimeğin davalıya teslim edilmediğini, taşıma senedi düzenlenmediğini, savunarak davanın reddine istemiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
1. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kaldı ki bir an için davalılar A. T., H.T. ve E.T.'nin hırsızlığa vasıta olan kamyonun maliki oldukları kabul edilse dahi, davanın TTK'nun 787. maddesi hükmüne göre ilk veya son taşıyıcı aleyhine açılması iktiza ederken husumetin her iki taşıyıcı aleyhine tevcih edilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle davacının adı geçen davalılar A.H. ve E.T. haklarındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2. Davalı A.Ç. hakkındaki temyize gelince; adı geçen kişi, gerek kendi beyanından ve gerekse dosyadaki belgelerden, özellikle 21.8.1981 tarihli, arkasında "yurdun her yerine yük ve kamyon temin edilir" önyüzünde davacının adamına "(40. AN. 867) plakalı vasıtaya Mersin'e mercimek yükünü sarınız" talimatı bulunan belgeden anlaşıldığına göre taşıma işleri komisyoncusudur. TTK.nun 814. maddesine göre "aksine mukavele olmadığı takdirde komisyoncu eşyayı kendi vasıta ve adamları ile taşıyabileceği gibi kendi yerine geçen taşıyıcılara da taşıtabilir. Bu halde komisyoncu taşıyıcı sayılır". Olayda davacı A.Ç. taşımayı kendi yapmamış ise de temin ettiği kamyona yani başka bir taşıyıcıya yaptırmıştır. Araç temin eden kişinin vasıtanın şoförünü yeterli bir ihtimam göstererek iyi intihap etmesi gerekir. Bu nedenle davalı A.Ç. hakkındaki davaya devam olunarak işin esasına girilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken adı geçen davalının taşıma işleri komisyoncusu olmadığı kabul edilerek hakkındaki davanın reddi doğru bulunmamış bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle davacının davalılar A.T. H.T. ve E.T. haklarındaki temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı A.Ç. aleyhine bozulmasına, (11.000) lira duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak vekili gelen davalılar A.H. ve E'ye verilmesine, (11.000) lira vekalet ücretinin de davalı A.Ç.'den alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.9.1985 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy