(6762 S. K. m. 1461)
Dava: Hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu kerre ikmalen gelmekle dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin 28.12.1979 tarihli 15.000.000 TL limitli kredi sözleşmesi uyarınca davalılardan her iki A.Ş.te kredi kullandırdığını, davalılardan İ.ın sözleşmede kefil bulunduğunu, davalılar hakkında yapılan icra takibine itiraz edildiğinden takibin durduğunu belirterek 13.718.514 TL alacağın % 45 faizi ve inkar tazminatı ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, borcun önemli bir miktarının davacıya verilen bonolarla tahsil edildiğini ve azaldığını, talep edilen faizin fazla olduğunu, inkar tazminatı istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia ve savunmaya, bilirkişi raporlarına ve toplanan kanıtlara nazaran, davanın alacağın tahsili davası olarak kabulüyle, davacı alacağı olarak belirlenen 12.364.222,17 TLnin dava tarihinden itibaren % 45 faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı davalılar vekilleri temyiz etmişlerdir.
1 - Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2 - Dava dilekçesinde davalı gösterilen ve davalı durumunda bulunan İ.A.in kararda davalı olarak gösterilmemesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.
3 - Davacı % 45 oranında temerrüt faizi talep etmiş ve mahkeme dava tarihinden itibaren bu oranda faize hükmetmiştir. Davacı kararı temyiz etmediğine göre faizin mebdei olarak daha geriye gidilemez. Dava tarihi 5.05.1981 tarihi olup, tarihte T.T.K. 1461. maddesine göre banka iskonto faizi istenebilirdi. T.C. Merkez Bankasının 28.1.1983 tarihli cevabi yazısına göre 19.1.1981 tarihindeki kısa vadeli kredi faiz oranı % 31dir. Hükmolunan % 45 temerrüt faizi oranı konusunda mahkemece herhangi bir dayanak gösterilmemiştir. Bu durumda mahkemece, kredi sözleşmesindeki en yüksek faiz istenebileceği ifadesi de nazara alınmak, dava tarihindeki banka iskonto faizi oranı araştırılmak ve sonucuna göre temerrüt faizi konusunda bir karar verilmek gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 ve 3 numaralı bentlerde yazılı nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 27.02.1989 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy