(2004 S. K. m. 184, 196, 195)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul Asliye 4. Ticaret Mahkemesince verilen 19.12.1990 tarih ve 888-1146 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilince müflis yedi kredi sözleşmesi ile 42.000.000 TLlik kredi açılıp 67.001.000 TLlik ipotek alındığını ve borç ödenmediğinden üç ayrı icra takibi yapılıp kesinleştiğini, 20.7.1988 tarihinde iflas masasına 205.938.438 TL alacak kaydedildiğini, ancak bunun 170. 438.438. TLlik kısmının reddedildiğini belirterek, bu reddedilen kısmını ve 67.001.000 TLnin de rüçhanlı olarak masaya kayıt ve kabulüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı temsilcisi cevabında, davacının sadece icra takiplerine dayandığından incelemenin icra dosyalarından yapılması gerektiğini, ipoteklerin de azami hat ipoteği olduğunu savunmuştur.
Mahkemece, davacı bankanın defter ve kayıtları üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesine kredi sözleşmeleri ve ipotek belgeleri ile tüm dosya içeriğine dayanılıp davacının masaya müracaat tarihi itibariyle 205.938.438 TL. alacaklı olduğu, bunun 57.001.000 TLlik kısmının ipotekli olduğu, alacağın masaya müracaat tarihi itibariyle hesaplanmasında ve kredi sözleşmelerinde 3 er aylık devreler halinde faizin ana paraya ilavesiyle yeniden temerrüt faizi uygulanacağı hakkında hüküm bulunduğundan faiz hesabına yönelik davalı itirazları doğru görülmeyip, 179.438.438 TLnin daha masaya kayıt ve kabulüne 205.938.438 TL toplam alacağın 57.001.000 TLnin rüçhanlı alacak olarak kabulüne karar verilmiştir.
1. İİK.nun 184/1. maddesi hükmüne göre iflas açıldığı zamanda müflisin haczi kabil bütün malları hangi yerde bulunursa bulunsun bir masa teşkil eder ve alacakların ödenmesine tahsis olunur. İİK.nun değişiklikten önceki 196. maddesi hükmüne göre rehin ile temin edilmemiş bütün alacakların faizleri iflasın açılması ile müflise karşı işlemez. Anılan maddenin (3494) sayılı yasayla alacaklar için de faiz işleyecek ve ancak bu halde tasfiye sonucunda masa mevcudunda bir şey kalırsa faiz alacakları ödenecektir. Olayımızda davacı bankanın alacağın 67.001.000 TLlik maksimal ipotek ile teminat altına alındığından hareketle masaya alacağın kaydı için müracaat edildiği tarihe kadar alacağın faizli bakiyesi hesaplanarak bulunan bu miktarın kayıt ve kabulüne karar verilmiş ise de, böyle bir hesaplama ile karar verilmesi doğru görülemez. Alacak iflasın açıldığı tarih itibariyle bir hesaplama ile karar verilmesi doğru görülemez. Alacak iflasın açıldığı tarih itibariyle hesaplanmalı, bulunan bu miktarın kayıt ve kabulüne karar vermekle yetinilmeli idi. İflasın açılması tarihinden masa mevcudu içinde yer alacak rehinli taşınmazların paraya çevrildiği tarihe kadarki faiz alacağını iflas masası memurluğu hesaplayacak ve alacaklıya ödeyecektir. Öte yandan iflas masası memurluğu İİK.nun 196. maddesi hükmünün değişik halini de yukarıda açıklandığı üzere dikkate alacaktır.
2 - Alacağa mürekkep faiz uygulanması taraflar arasındaki kredi sözleşmesinden doğmakta olup, hesabın katı ile kredi ilişkisi sona erdiğinden artık hesabın katı tarihinden itibaren temerrüt faizi uygulanmaması gerekir. Davalı, davacının alacağı hesaplanırken mürekkep faiz uygulandığını savunmuş olduğundan mahkemece bu savunma üzerinde durulmadan ve kredi ilişkisinin hesabın katı ile sona erdiği dikkate alınmadan hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.
Sonuç: Yukarıda 1 ve 2 No.lu bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.06.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy