(1086 S.K. m. 337, 343)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı, (Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi)'nce verilen 18.7.1995 tarih ve 227-293 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla; dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı; muhatabı Bostanlı .... Bankası Şubesi olan ve müvekkili tarafından hamiline keşide edilmiş (5.000.000) TL. ve (6.000.000) TL. meblağlı iki adet çekin kaybedildiğini iptali için dava açıldığını, ancak bilahare davalı elinde olduğunun anlaşıldığını, müvekkilinin annesine ait işyerinde işçi olarak çalışan davalının çekleri haksız olarak ele geçirdiğini ileri sürerek, istirdadını talep etmiş, yargılama sırasında çek bedellerinin ödendiğini açıklayarak davasını istirdada dönüştürmüştür.
Davalı vekili; fiilen davacının işlettiği işyerinde ustabaşı olarak çalışan müvekkiline bir kısım ücretlerinin çek olarak ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia ve savunmaya, toplanan delillere, bilirkişi raporuna nazaran, davacının annesine ait işyerinde önceden işçilik yapan davalıya ücretlerinin bordro karşılığı ödendiği, davalını, çeklerin verilmesini gerektirecek davacı ile aralarındaki iş ve hizmet bağlantısını ispatlayamadığı gibi ciro ve temlik gibi nedenlere de dayanmadığı, bu itibarla çekleri haksız kuşkulu ve iyiniyet dışı iktisap ettiği sonucuna varılarak davanın kabulü ile iki adet çek bedeli toplam (11.000.000) TL.'nın istirdadına karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava konusu çek hamiline yazılı olup, davalı elinde bulunduğuna göre, dava konusu çekin kaybolduğunun ve davalının meşru hamil olmadığı iddiasının ispat külfeti davacı çek keşidesine ait bulunmaktadır. Mahkemece, davanın reddine dayanak olarak davalının ücret alacağının bordrolarla ödendiği sonucuna dayanılmış ise de, bu bordrolarda davalı imzası bulunmadığından bu kabul şekli doğru görülmemiştir. Bu durum karşısında davacı davalının yetkili hamil olmadığını belgelerle kanıtlayamadığına göre, dava dilekçesinde vs. demek suretiyle dayandığı yemin hakkının davacıya hatırlatılarak sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün davalı yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.12.1995 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy