(1163 S. K. m. 4)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 13.4.1995 tarih ve 518-420 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalılar Halil vekili ve Osman tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu kere ikmalen gelmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, müvekkil kooperatifin eski yönetim ve denetim kurulu üyesi olan davalıların görev süreleri içinde kooperatifi zararlandırıcı işlemlerde bulunduklarını, 20.1.199l tarihli genel kurulda sorumluluk davası açılmasına karar verildiğini ileri sürerek, toplam 140.994.000 liranın zararlandırıcı eylem tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında davalılar Şükrü ve Mustafa hakkındaki davalarından vazgeçmişlerdir.
Davalılardan Osman, yönetim kurulan 18.3.1989 tarihinde seçildiğini, zararlandırıcı işlemde bulunmadığını, arsa alımının bu tarihten önce olduğu gibi, döneminde kooperatiften ayrılan ortaklara ortaklık paylarını usulünce ödendiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Davalı Halil vekili savunmasında, müvekkilinin döneminin genel kurulca ibra edildiğini, kooperatiften ayrılan ortaklara yapılan ödemelerde usulsüzlük olmadığını, arsa alımında da fazla ödeme olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Davalı İlhan davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davalılardan Halil, Osman ve İlhan'ın görevi süreleri içinde gerek arsa satın alımında arsa sahibi olan ve olmayan şahıslara gerekse komisyonculara usulsüz ödemede bulundukları gibi yapılan bazı masrafların muhasebe kayıtlarına geçirilmemek suretiyle zimmetlerinde bulunduğu gerekçesiyle bu davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulü ile 12.500.000 liradan ayrıntılı kararda yazılı tarihler itibariyle davalılar Halil ve Osman'dan 7.450.000 liranın ise yine kararda belirtilen tarihler itibariyle Osman ve İlhan'dan, 2.500.000 liranın ise Halil'den ödeme tarihinden itibaren %30 yasal faizi ile birlikte tahsiline, davalılar Şükrü ve Mustafa hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı Halil vekili ve davalı Osman temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Halil vekili ve davalı Osman'ın bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı Halil vekili ve davalı Osman'ın bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA , aşağıda yazılı fazla alınan 820.000 lira harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.02.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy