(1086 S. K. m. 7, 46)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara Asliye 3. Ticaret Mahkemesince verilen 15/05/1997 tarih ve 278-233 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilin 03/05/1995 gün ve 95/6819 sayılı Bakanlar Kurulu kararı uyarınca şeker ithal izni aldığını, alınan karar uyarınca istenen %2 oranındaki müvekkilce yatırıldığını, ithalatın süresinde gerçekleştirilmesine rağmen teminatın iade edilmeyip irat kaydedildiğini ileri sürerek, 357.898.842 TL'nin banka ıskonto faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.
Davalı Ş. Bank A.Ş. vekili, müvekkilin ithalat rejimi uyarınca T.C. Merkez Bankasının talimatları doğrultusunda işlem yaptığını ileri sürerek davanın husumet ve esastan reddini istemiştir.
Davalı T.C. Merkez Bankası A.Ş. vekili, uyuşmazlığın 95/6819 sayılı ithalat Rejimi Ek kararı uyarınca düzenleyici işlemle belirlenen prosedürün uygulanmasına ilişkin olup yönetsel yargının görev alanına girdiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davanın idari bir işlemin iptaline yönelik olmadığı gerekçesiyle görev itirazı reddedilmiş, ancak 2247 sayılı yasının 10 ve 12. maddeleri uyarınca Danıştay Başsavcılığınca olumlu görev uyuşmazlığı çıkarılarak dosya Uyuşmazlık Mahkemesi'nin 1997/7-8 sayılı kararı ile mahkemenin görevsizlik kararı kaldırılmış olup, dava dilekçesi görev yönünden reddedilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava: İthalat rejimi uyarınca şeker ithal eder. Davacıdan alınan % 2 teminat tutarının iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, Uyuşmazlık Mahkemesi kararına dayanılarak davanın Yönetsel Yargının görevin girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Dava Merkez Bankası ile Diğer davalı Ş. Bank AŞ. ye karşı açılmış olup, Merkez bankası açısından verilen görevsizlik kararı doğru olmakla beraber, diğer davalı Ş. Bank AŞ. ye karşı açılan dava özel hukuk ilişkisinden kaynaklanmakta ve davalı özel hukuk tüzel kişisi olması nedeniyle bu davalı özel hukuk tüzel kişisi olması nedeniyle bu davalı hakkında da görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir. Mahkemece bu davalı aleyhindeki davanın tefriki ile işin özüne girilerek sonucuna göre karar vermek gerekir iken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalı Ş. Bank AŞ. ye yönelik olarak verilen görevsizlik kararına ilişkin temyiz itirazının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.03.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy