(2918 S. K. m. 85)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Beyoğlu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 6.11.1997 tarih ve 182-868 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca davalı Fikret yönetimindeki, İstanbul Belediyesi'ne ait iş makinesinin çarparak hasar verdiğini ileri sürmüş, sigortalısına ödenen 69.550.270 TL'nin ödeme tarihi 1.8.1995 tarihinden itibaren faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili, iş makinesinin olay tarihinde İ. A.Ş.ye kiralanmış olduğunu, sürücünün de İ. A.Ş.nin elemanı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı O. Sigorta A.Ş. vekili poliçe limitinin 50 milyon TL olduğunu belirtmiştir.
Davalı Fikret yanıt vermemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacı şirkete sigortalı araca davalılara ait iş makinesinin tam kusurlu şekilde çarparak hasar verdiği gerekçesiyle 69.550.270 TL' nin 1.8.1995 tarihinden itibaren yasal faiziyle (davalı sigorta şirketinin poliçe limitiyle sınırlı olarak) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.
1- Davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili yanıt dilekçesinde, kaza yapan aracın Belediye Encümen kararı ile dava dışı İ. A.Ş.ye kiralandığını belirtmiş ve İstanbul Büyükşehir Belediye Encümeni'nin 29.12.1994 tarih ve 1943 sayılı kararını sunmuştur.
Dairemizin yerleşik uygulamasına göre uzun süreli olarak üçüncü şahsa kiralanması halinde aracın işleteninin değiştiği ve bu suretle kiracının diğer şahıslara verdiği zararlardan işletenin sorumlu tutulamayacağı yönündedir. Mümeyyiz davalının bu savunması üzerinde durularak hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken, noksan incelemeye dayalı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
2- Bozma sebep ve şekline göre mümeyyiz davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.03.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy