(2004 S. K. m. 67)
Taraflar arasındaki davadan dolayı Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 11.7.1996 tarih ve 338-376 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortaklığından ayrılmasını müteakip birikmiş aidatlarının tahsili için kooperatif aleyhine giriştiği icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini talep etmiştir.
Davalı kooperatif temsilcisi cevabında, icra takibinden önce davacının alacağını banka havalesi ile gönderdiklerini, böylelikle kooperatifin borçtan kurtulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki yazılı kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre; davacının kooperatiften 60.000.000 TL alacaklı olduğu, bu alacağa %64 oranında reeskont faizinin uygulanması gerektiği sonucuna varılarak Erzurum 2. İcra Müdürlüğünün 1995/2173 sayılı icra dosyasında davalının itirazının iptaline, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı temsilcisi temyiz etmiştir.
1- Taraflar arasında asıl alacak miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kooperatif icra takibinden önce temerrüde düşürülmemiş ve hatta parayı banka havalesi ile davacıya göndermiş, ancak davacı kabul etmeyerek iade etmiştir. Bu durumda davacı icra takip tarihi itibariyle muaccel olan 60.000.000 TL alacağını takip tarihinden itibaren %30 yasal faizi ile birlikte talep edebilir. Taraflar tacir olmayıp, işin ticari nitelikte olmaması nedeniyle reeskont oranında faiz istenemez. Bu nedenle, aylık %12 oranında ve 15.9.1993 tarihinden itibaren faiz istemiyle yapılan icra takibine vaki itirazın yazılı olduğu şekilde iptaline karar verilmesi doğru görülmemiştir.
2- Öte yandan, davalı icra takibine konu alacağı, takipten önce banka havalesi ile davacıya göndermiş olmakla itirazında haklı olup, aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesi de doğru değildir.
Yukarıda l. ve 2.bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.03.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy