(1086 S. K. m. 428)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 16/10/1996 tarih ve 161-527 sayılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi için verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okudu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının bayilik sözleşmesi ve eki taahhütnameye aykırı olarak noksan akaryakıt sattığını ileri sürerek 381.330.585 lira şartlı cezanın reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taahhüde aykırılığın müeyyidesinin akdin feshi olduğunu, bu şartın da gerçekleşmediğini, eksik satışa istasyondaki yangının neden olduğunu, davacının kısıtlı mal gönderdiğini cezai şart istemin hangi esasa göre hesaplandığı belli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak, davacının yaptığı işte net karının %60, masrafların da %40 olduğu gerekçesiyle 212.076.565 liranın dava tarihinden itibaren %65 reeskont faiziyle davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1 - Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2 - Ancak, Dairemizin önceki bozması, davacı lehine tazminata hükmolunurken gerçek zararın belirlenmesi esasına yönelik bulunmaktadır. Bu durum karşısında, bilançolar ve davacı tarafın defter kayıtları ve dayanakları üzerinde inceleme yaptırılarak gerçek zararın hesaplanması gerekirken, bilirkişilerin raporlarında belirli kayıtlara dayanmadan işin niteliği dikkate alınmak suretiyle ortalama bir rakam üzerinde zararın hesaplanmış olması doğru bulunmamıştır. Nitekim her iki taraf vekili de bu rapora itiraz etmiş bulunmaktadır. Eksik incelemeye dayalı kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçların istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 24.02.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy