(6762 S. K. m. 117, 119)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 2.Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 1.10.1996 gün ve 1160-1039 sayılı hükmün temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin acentesi bulunduğu asıl davacı B. S. S. C.'ya donatanı olduğu P. O. gemisi ile davalıya ilişkin yükün Rusya'dan İstanbul'a taşınan 16 adet konteynerin gemiden tahliyesini izleyen 7 günlük sürede çekilmesi gerektiğini ve aksi durumda gecikilen her tarih için konteynerin kullanılmamasından doğan demoraj (işgaliye) ücreti ödenemeyeceğini öngörüldüğünü, davalının yükü zamanında çekmemesi sebebiyle 420.320.000 TL. demoraj alacağının 206.008.000 TL. kısmının depozitodan karşılandığını ileri sürerek, 214.312.000 liranın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, B. S. S. C.'nin bir alacağı varsa bizzat dava açması gerektiğini, izafeten dava açılamayacağını, taraflar arasında demoraj konusunda bir anlaşma olmadığını, davalının yükü temsil eden ordinoyu teslim aldıktan sonra kendisinden herhangi bir ücret istenemeyeceğini, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya arasında mevcut kanıtlara göre, tercümesi ibraz edilen 11.12.1992 günlü fax yazısının incelenmesinden B. S. S. C. firmasının, E. konteyner AŞ.'ye acentelik verdiği saptanmış olup, TTK. nun 117/3. maddesine göre, gerek doğrudan doğruya acentelik yetkisi verilenler, gerekse Türkiye'de merkez ya da şubesi olmayan yabancı ticari işletmelerin nam ve hesabına Türkiye'de hukuki işlevlerde bulunanların acente ile ilgili kanun hükümlerine tabi olduğu, TTK. nun 119/2 maddesi uyarınca, acentenin müvekkili namına dava açma yetkisine sahip olduğu, davalının dava ehliyetine ait itirazının yerinde olmadığı, konşimentolarda gönderilenin gemiden tahliye gününden itibaren 7 gün içerisinde yükü teslim alması aksi halde, konteynerin işgalinden dolayı demoraj ödenemeyeceğinin öngörüldüğü, yaptırılan bilirkişi incelemesinde davacının talebinde haklı olduğu ve davacının 214.312.000 TL. alacağının mevcut bulunduğunun saptandığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 214.312.000 liranın dava gününden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarda açıklanan sebeplerden dolayı davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 7.715.232 TL. temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubuyla temyiz edenden alınmasına, 27.10.1997 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy