(6762 S. K. m. 341) (1086 S. K. m. 29, 40)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Körfez Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 31.3.1997 tarih ve 934-113 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 28.11.1997 gününde davacı avukatı H. Ö. gelip, davalılar ve avukatları tebligata ramen gelmediler ancak davalılardan M. avukatı Y. Ö. 28.11.1997 tarihli bir telgraf göndererek mazereti dolayısıyla duruşmaya katılamayacağı, duruşmanın başka bir güne talikini istemiş ancak talebinin reddedilmesinden sonra temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf avukatı dinlendikten sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalılardan M. A.'ın davacı şirketin eski genel müdürü ve yönetim kurulu başkanı diğer davalıların eski yönetim kurulu üyeleri olduğunu, şirketin 233 sayılı KHK hükümlerine tabi olduğunu, temsil ve ödeme ödeneklerinin sadece ilgili hizmetlerin gerektirdiği temsil ve ağırlama için kullanılması gerekirken, 2.4.1991 tarihinde Ankara RV Restorana Kültür Bakanı ve müsteşarı, Tarım Bakanlığı müsteşarı ve yetkililerinden oluşan 50 kişilik iftar yemeği verildiğini 22.5.1991 tarihinde Trabya Grand otelde yönetim ve denetim kurulu üyelerine yemek verildiğini, 1990 ve 1991 yıllarında muhtelif kişi ve kuruluşlara 5.080.782 TL değerinde çiçecek gönderildiğini, 22-24.2.1991 tarihli yönetim kurulu toplantısının Abant Palas Oteli'nde toplandığını, bu toplantıda yönetim ve denetim kurulu üyelerinin ağırlandığını, şirketin toplum zararı olan 18.973.293 TL'nın tüm davalılardan, 9.067.426 TL'nın davalılar C. T., H. B., A. E., ve M. K.'tan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar ayrı ayrı verdikleri yanıt dilekçelerinde yapılan giderlerin şirket yararına olduğunu, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairemiz'ce bozulmuş bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, şirketin 4.8.1993 tarihli genel kurul tutanağında davanın açılmasının C. Savcılığındaki 1993/59 esas sırasında kayıtlı hazırlık soruşturmasının kamu davası olarak açılması ve mahkumiyetle sonuçlanması koşuluna bağlandığı, istenen hazırlık evrakının bu olay ile ilgisinin olmadığı, davacı şirket vekilince de, 1993/59 Esas sayılı dosyanın davalılardan M. A. hakkında devam eden dosya olduğunun belirtildiği, söz konusu dosyanın mahkumiyetle sonuçlanmadığı ve dava açma koşulunun gerçekleşmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Anonim şirketlerde yönetim kurulu başkan ve üyeleri aleyhine sorumluluk davası açılabilmesi TTK.nun 341. maddesi uyarınca, öncelikle bu konuda genel kurulca karar alınması koşuluna bağlanmıştır. Dairemizin 1.2.1996 tarihli bozma ilamında yöneticiler hakkında sorumluluk davası açılması konusunda usulüne uygun bir genel kurul kararı bulunmadığı ve alınan kararın şarta bağlı olduğu dolayısıyla gerekli koşullar gerçekleşmeden dava açılamayacağı belirtilmiş ise de, dava şartı olan bu koşulun dava açılmadan önce mevcut olması mutlak olmayıp, sonradan tamamlanması mümkündür. Bu durumda mahkemece, HUMK.nun 29 ve 40. maddeleri uyarınca, davacı yana davalılar hakkında dava açılması için genel kurul kararı alması hususunda uygun bir süre verilmesi ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde şartın gerçekleşmediğinden bahisle davanın reddi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
2- Bozma neden ve kapsamına göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) no.lu bentte yazılı nedenlerle, davacı yararına BOZULMASINA, (2) no.lu bentte yazılı nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 20.000.000 lira duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 1.12.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy