(6762 S. K. m. 1288)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı İhsaniye Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 17.7.1997 tarih ve 13-89 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline ait tavuk kümeslerinin 22.5.1995 tarihinde yangın rizikolarına karşı davalı şirketçe sigortalandığını, 14.7.1995 günü çıkan yangın sonucu kümeslerin yandığını, davalı şirketin eksik sigorta olduğundan bahisle 18.616.462 lira ödeme yapacağını bildirerek gerçek zararı ödemeden imtina ettiğini iddia ederek şimdilik 300.000.000 liranın olay tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, sigortalanan binanın gerçekte 2.127.000.000 lira değerinde olmasına rağmen 352.800.000 lira olarak beyan edildiğini, eksik sigorta hükümlerinin uygulanması gerektiğini, buna göre 18.616.462 lirasını ödemeye hazır olduklarını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, poliçe, keşif, bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, davalı şirketçe sigortalanan kümeslerin 14.7.1995 günü meydana gelen yangın sonucu yandığı, TTK. nun 1288. maddesi uyarınca eksik sigorta olduğu davacının meydana gelen zararın 89.807.075 liralık kısmından sorumlu olacağı gerekçesiyle, 89.807.075 liranın 14.7.1995 olay tarihinden %60 reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Davalı vekili, 17.7.1997 tarihli dilekçe ile enkaz kaldırma bedelinin ve müteahhit karının poliçe teminatı altında olmadığını belirterek 2.6.1997 tarihli ek bilirkişi raporuna itiraz etmiştir. Mahkemece bu konuda davalı vekiline delillerini ibraz ettirerek belirtilen giderlerin poliçe teminatı altında olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.12.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy