(5846 S. K. m. 8) (818 S. K. m. 365)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 5.Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 18.12.1997 tarih ve 314-792 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 30.6.1998 gününde davacı avukatı ile davalı şirket müdürü Hüseyin ... ve avukatı gelip temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı şirket müdürü ve taraf avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması duruşmadan sonraya bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin murisine hazırlanan kitabın yayıncısı olan davalı şirketçe ihtara rağmen izinsiz olarak 2. baskısı yapılarak piyasaya sunulduğunu ileri sürerek, şimdilik (10.000.000) liranın reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı murisinin FSEK. nun 8. md. anlamında eser sahibi olmadığını, müvekkilince hazırlanan kilim katoloğunun motif kısmının düzenlenmesine katkıda bulunduğunu, eser sahibinin müvekkili olduğunu, BK.nun 385. md. uyarınca birden fazla kişi tarafından hazırlanan eserin yazarlık hakkının yayıncıya ait olduğunu, katoloğun kar amacıyla basılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, karar düzeltme aşamasında Dairemizin 11.3.1994 tarihli ilamı ile bozulmuş olup bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, katalogda yer alan tüm motifleri davacının murisinin kişisel koleksiyonu ile müzeler ve vakıflar depolarından olmadığı, eser sahibinin davacı murisi olduğu, istenilecek tazminatın (12.656.250) lira olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 30.000.000 lira duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 773.900 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 30.06.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy