(6570 S. K. m. 9, 16)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 18.2.1998 tarih ve 12-58 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 24.11.1998 gününde davacı avukatı R.NB. ile davalı avukatı İ.Ö. gelip temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması duruşmadan sonra bırakılmıştı. Bu kerre dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, B.A. Oteli ile İstanbul'da bulunan M. ve B.T. otellerinin oyun salonlarının 28.8.1992 tarihinde yapılan hasılat kira sözleşmesi ile davalıya kiralandığını, sözleşmenin 15. maddesine göre kiracının otelin yıllık satışı hazır yatak sayısının % 5 oranında yabancı turist getirmesi gerektiğini getirilen yabancı turistlerin konaklama ücretinin o yıl için 2000 ve daha yukarı geceleme garantisi sağlayan firma veya seyahat acentalarına verilen en düşük konaklama ücreti üzerinden hesaplanacağını, davalının 18.9.1993-18.9.1994 yılı için sözleşmede belirtilen yükümlülüklerini yerine getirmediğini ileri sürerek toplam 23.908.826,644 liranın davalı tarafından ödenmesi gerektiğini, ayrıca bunun % 15 KDV sinin otellerin elektrik su ve ısıtma giterlerinden dolayı davalıdan 1.201.342.589 lira ile birlikte toplam 25.110.169.233 liranın KDV ve ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında, kira sözleşmesinin 15. maddesinin 6570 sayılı Yasanın 9, 16. maddeleri uyarınca geçersiz olduğunu, belli oranda yabancı turist getirme yükümlülüğünün cezai şart niteliğinde olduğunu, oysa cezai şartın geçersiz olduğunu kiracıdan her ne nam altında olursa olsun kira bedeli dışında bir para istenemeyeceğini su ve elektrik giderlerinin maktu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddiaya, savunmaya, toplanan delillere bilirkişi raporuna göre, davacının eksik getirilen turist sayısından dolayı davalıdan 9.275.014.402 lira su ve yakıt giderlerinden dolayı 257.686.464 lira alacaklı olduğu, KDV yapılan bir iş veya hizmet karşılığı tahakkuk ettirilmekte olup burada ise davacı tarafından davalıya verilen bir hizmet bulunmadığından ve bir iş yapılmadığından ve diğer taraftan yabancı turistlere yapılan hizmetler KDV kapsamında bulunmadığından davacının KDV isteyemiyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü toplam 9.532.700.866 liranın dava tarihinden itibaren % 30 ve 1.1.1998 tarihinden itibaren % 50 yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline fazla isteği reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bilirkişiler, su, elektrik ve yakıt giderlerini taraflar arasında belirlenen maktu ücret üzerinden hesaplama yapmış olmalarına nazaran davalının tüm, davacının ise KDV ödediğini iddia ve ispat edememiş bulunmasına, ileride ödemesi halinde davalıya rücu etmesinin mümkün olmasına göre tarafların temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.000.000 lira duruşma vekillik ücretinin taraflardan alınarak yekdiğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 257.383.500 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı fazla alınan 85.020.600 lira harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 26.11.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy