(1086 S.K. m. 442) (5584 S. K. m. 1)
Dava: Posta İşletme Genel Müdürlüğü ile Yurt içi Kargo Servisi arasındaki davadan dolayı İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 29.9.1997 gün ve 568-863 sayılı hükmü onayan dairenin 11.6.1998 gün ve 1635-4419 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin 5584 sayılı Posta Kanunu ve bu kanuna müsteniden çıkarılan posta tüzüğü hükümlerine göre açık ve kapalı mektuplar üzerinden haberleşme mahiyetinde yazı bulunan kartların kabulü, taşınması, dağıtılması işlemlerinin müvekkiline ait olduğunu, hal böyle iken davalının tekel hakkındaki yasayı ihlal ettiğinin öğrenildiğini ve durumun teftiş kurulu başkanlığınca yapılan inceleme sonucunda tespit edildiği, davalı şirketin aleyhine bu eylemi nedeniyle Şişli C.Savcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu, davalının eyleminin halen devam ettiğini ileri sürerek faaliyetinin durdurulması ve müdahale ile muarazanın önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında, müvekkilinin tekeli dışındaki maddeleri taşıdığını 8.4.1994 günlü PTT İşletme Genel Müdürlüğü raporu incelendiğinde müvekkilinin hiç bir hukuka aykırı davranışının bulunmadığı, müvekkilinin kargo taşımacılığı yaptığını, kapalı büyük ebattaki zarfın içinde kimin ne gönderdiği ancak beyanı ile sabit olduğunu kargonun pahalı olduğunu, kimsenin kargo ile mektup göndermeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.Karar, dairemizce onanmıştır.Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve 8.4.1994 tarihli müfettiş raporunda içerisinde mektup bulunan gönderinin davalı şirket tarafından ücret mukabili kabul edilip fatura verildiğinin belirlendiği bu durumun inkar edilmediğine göre davalı vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK.nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 1.569.400 lira karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan bu harcın ve 3506 sayılı yasa ile değiştirilen HUMK.nun 442/3. madde hükmü uyarınca takdiren 1.250.000 lira para cezasının karar düzetilmesini isteyenden alınarak hazine gelir kaydedilmesine, 22.10.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy