(818 S. K. m. 43)
Dava:Taraflar arasındaki davanın Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce görülerek verilen 16.6.1998 tarih ve 100-401 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi H.U. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, müvekkillerinin oğlu İ.K.'ün davalıların sahibi ve sürücüsü oldukları araçta iken meydana gelen trafik kazasından hayatını kaybettiğini ileri sürerek, ilaç, hastane ve cenaze masrafları bedeli 154.000.000 lira ile toplam 150.000.000 lira manevi tazminatın ve toplam 200.000.000 lira destekten yoksunluk tazminatının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, toplanın deliller ve yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucuna göre benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalılar temyiz etmişlerdir.
1- Davacılar davalıların aracında seyahat eden İ.K.'ün tedavi ve cenaze giderlerini istemişler, davalılar ise düplik dilekçesinde ölenin hatıra binaen taşındığını savunmuşlardır.
Dosya kapsamına göre, ölenin davalıların sahibi ve sürücü oldukları araçta birlikte gezmek amacıyla bulunduğu ve davalı sürücünün yönetiminde hatıra binaen taşındığı anlaşılmaktadır. Hatır taşımasında Karayolları Trafik Kanunun değil Borçlar Kanunu'nun haksız fiillere ilişkin hükümleri uygulanır. Mahkemece bu husus göz önüne alınarak Borçlar Kanunu'nun 43. maddesi uyarınca hükmedilen tazminatta belli bir oranda indirime gidilmesi gerekirken, isteğin tümden kabulü yerinde görülmediğinden, kararın bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.
2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalıların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davaılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.2.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy