(2918 S. K. m. 20, 85) (1086 S. K. m. 38)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara 13.Sulh Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 12.5.1998 tarih ve 224-564 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Şükrü G. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi A. Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalılara ait aracın müvekkili şirket nezdinde kasko sigortalı vasıtaya tam kusurlu biçimde çarparak hasarlanmasına neden olduğunu ileri sürerek 15.914.625 lira tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna nazaran, 15.664.625 liranın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Karar, davalılardan Şükrü G. tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, TTK. nun 1301. maddesi uyarınca açılmış, davacı sigorta şirketinin sigortalısına ödemiş olduğu sigorta bedelinin haksız fiil faillerinden tahsili istemine ilişkindir.
Davalı Şükrü G. temyiz dilekçesinde, davada işleteni olarak sorumlu tutulduğu aracı, olay tarihinden önce diğer davalı Orhan K.'a sattığını savunarak, aracın satışına ilişkin Altındağ 4. Noterliğinin 24370 yevmiye ve 25.7.1994 günlü sözleşme fotokopisini ibraz etmiştir.
Taraf sıfatı yokluğu savunması karar kesinleşinceye kadar davanın taraflarınca ileri sürülebileceği gibi, mahkemece de resen gözetilmesi gereken hususlardandır.
Bu durumda mahkemece, anılan sözleşmenin onaylı örneği ilgili noterlikten getirtilerek, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na uygun bir satış işleminin gerçekleşip, gerçekleşmediği saptanmak suretiyle davalı Şükrü G.'ın olay tarihinde işleten sıfatı taşıyıp, taşımadığının belirlenmesi, geçerli bir satış yapılmış ise trafik siciline indirim yapılmamış olsa dahi bu davalının davada taraf sıfatını taşımadığının gözetilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılardan Şükrü G.'ın vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.02.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy