(1086 S. K. m. 428)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 10/2/1999 tarih ve 1997/814-1999/39 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı ile davalı Ö. vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan G. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkil şirket ekiplerince 29/5/1997 tarihinde yapılan kontrolde davalıların kaçak elektrik kullandıklarının tespit edildiğini, beyanla 355.183.190 lira kurum alacağının kaçak elektrik tespit tarihinden dava tarihine kadar reeskont faizi ve dava tarihinden itibaren de gecikme zammı ile davalılardan tahsilini dava ve talep etmiştir.
Davalı Seyfullah A., dava konusu yerde işçi olarak çalıştığını savunmuştur.
Davalı şirket temsilcisi, binada tek saat olduğunu, bina sahibinin ücreti ödediğini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davalı şirketin kaçak elektrik kullandığı, davalı Seyfullah işçi sıfatında bulunduğu gerekçesiyle 295.041.276 liranın 11/2/1997 tarihine kadar reeskont faizi ve dava tarihinden itibaren de gecikme zammı ile birlikte davalı şirketten tahsilin, davalı Seyfullah hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ile davalı şirket vekili temiyiz etmiştir.
Dava, kaçak elektrik kullanımından doğan tazminat davasıdır.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delilerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı vekil dava dilekçesinde kaçak elektrik tüketim bedeli ve açma kapama ile K.D.V ücreti olan 295.041.276 TL yı belediye tüketim vergisi ile K.D.V toplamı olan 355.183.190 TL olarak tahsilini talep etmiş olmakla istek kalemleri olan belediye tüketim vergisi ile K.D.V hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.
3- Davacı vekili tazminatın faiz başlangıç tarihini dava dilekçesinde tesbit tarihi olarak göstermiş bulunmakta olup mahkemece kurulan hükümde faiz başlangıç tarihinin gösterilmemesi ve davanın 11.12.1997 tarihinde açılmış olmasına rağmen dava tarihinin 11.02.1997 olarak kabulü ile faiz işletilmesi de doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının reddine 2 ve 3 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 10.622.500. lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz ilam harcından peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 27.09.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy