(1086 S. K. m. 417)
Taraflar arasındaki davanın Ankara 12. Sulh Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 02.06.1999 tarih ve 1998/762-1999/594 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı hazine vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi A. Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalıya ait aracın müvekkili şirket nezdinde kasko sigortalı vasıtaya tam kusurlu biçimde çarparak hasarlanmasına neden olduğunu ileri sürerek, (35.726.390.) lira tazminatın halefiyet tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı hazine vekili, zamanaşımı definde bulunarak, kusur ve hasar miktarına itiraz etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna nazaran, davalıya ait askeri araç sürücüsünün kazanın oluşumunda tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, (33.654.501.) lira tazminatın halefiyet tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, davalı vekilince 23.09.1998 tarihli cevap dilekçesi ile zamanaşımı definde bulunulmuş olup mahkemece bu hususta olumlu-olumsuz herhangi bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.
3- Yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü, kısmen reddine dair karar oluşturulduğuna göre HUMK. nun 417/1. maddesine uygun olarak davada reddedilen kısım üzerinden dayalı yararına Av. Asgari Ücret Tarifeleri uyarınca belirlenecek vekalet ücretine hükmedilmemesi de yanlış olmuş ve kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA 25.10.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy