(5846 S. K. m. 70)
Dava: Taraflar arasındaki davanın İstanbul Asliye 3. Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 19.4.1999 tarih ve 1998/207-1999/403 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin Buse tescilli markasıyla perde, perdelik, kumaş ticareti yaptığını, davalılardan Genç Tekstilin, davacının bastırdığı katalogların üzerindeki davacı şirketin adını kendi etiketleri ve logolarıyla kapatarak kataloglardaki desen ve ürünleri kendilerine ait gibi göstererek hiçbir emek, masraf yapmadan haksız kazanç sağladığını, diğer davalı şirketin ise kendilerinde bulunmayan bir ürünü var gibi göstererek daha düşük bir fiyat söyleyerek müşteriler nazarında davacı şirketin itibarını zedelediğini, haksız rekabette bulunduğunu, davacının haklı şöhretinden yararlandıklarını, 5846 sayılı Yasaya aykırı olarak davacıya özgün model ve resimleri içeren katalogları izinsiz kullanarak haksız kazançlar elde ettiğini ileri sürerek davalıların eylemlerinin haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, önlenmesine, haksız rekabet sonucu hasıl olan durumun ortadan kaldırılmasına, davalılardan ayrı ayrı 2 milyar TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte, tahsiline, katalogların haksız kullanımından davalıların elde ettikleri elde etmeleri mümkün görülen menfaat ve davacının katalogları için yaptığı masraflara karşılık olarak ayrı ayrı 500 milyon TL maddi tazminatın reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davacı markasının tescilli olmadığını, müvekkillerinin düşük fiyatla satış yapmalarının davacının ticari itibarını zedelediği sonucunun çıkarılamayacağını, katalogların basımı için davacının yaptığı masraflar kadar tazminat istenemeyeceğini, yaptırılan tesbitin davacının elemanı olan tanık beyanına dayandığını, katalogdaki ürünlerin değil, markanın korunabileceğini, katalogun çoğaltılmadığını, taklit edilmediğini, rastlantı sonucu davalıların işyerinde bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının katalogunun davalılarca kendilerine ait gibi pazarlama işlerinde kullanıldığı, markanın tescilli olduğu, 5846 sayılı yasaya aykırılık eylemlerinin oluştuğu, gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne 300 milyon TL manevi tazminatın yasal faiziyle, 500 milyon TL maddi tazminatın reeskont faiziyle birlikte ayrı ayrı davalılardan tahsiline, katalog kullanmanın haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, önlenmesine davalıların katalogları kullanmalarının ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasa hükümlerine uygun görülen kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 56.230.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.11.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy