(Sınai Mülkiyetin Himayesine Mahsus Milletlerarası Bir İttihat İhdas Edilmesine Dair Paris Anlaşması (Paris Sözleşmesi) Mük. m. 6-1) (556 S. KHK. m. 1, 9)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 10.2.1999 tarih ve 1995/627 - 1999/104 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi Harun Kara tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, esas itibariyle giyim eşyaları, aksesuar ile kozmetik ve parfümeri imal ve ticareti ile iştigal eden müvekkilinin "ROCCO BAROCCO" ibarelerini ilk defa ihdas ile 13-14 yıldan beri marka olarak tüm dünyada çok tanınmış hale getirdiğini, markanın ilk defa 14 Eylül 1979 tarihinden geçerli olmak üzere 14.3.1980 tarihinde İtalya'da tescil edilmiş olup, bilahare birçok dünya ülkesinde marka olarak tescil ettirildiğini, bu arada Türkiye'de de tescili için 1994 tarihinde yapılan tescil başvurusunun davalının markası gerekçe gösterilerek giyim eşyaları bakımından kabul edilmediğini, davalının 148896 numara ile tescil ettirdiği "Rocco Barocco" markasını, sırf müvekkilinin dünya çapında tanınmış tescilli markasından yararlanmak amacıyla tescil ettirdiğini ileri sürerek, müvekkili marka haklarına tecavüz ve davalının haksız rekabetinin önlenmesine, davalı markasının sicilden terkinine, ilana karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, "ROCCO BAROCCO" markasını ilk defa müvekkilinin 19.4.1994 tarihinde Türkiye'de marka olarak tescil ettirdiğini, davacının ise, bu markalı ürünleri daha sonra ve az miktarda Türkiye'ye getirmiş olup, Türkiye'de meşhur etmesinin mümkün olmadığını, öncelikli ve üstün olan müvekkilinin tescili markasının Türkiye'de korunmaya layık olduğunu belirterek asıl davanın reddine, karşılık davada da, müvekkili adına tescilli markayı taşıyan ürünlerin getirilerek Türkiye'de pazarlanmasının haksız rekabet ve marka haklarına tecavüz olduğunun tespit ve men'ine, ilana karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia ve savunmaya, toplanan delillere, bilirkişi raporuna nazaran, davalı (karşılık davacı) nın markayı Türkiye'de tescil tarihinde davacı (karşılık davalı) nın bu markayı henüz Türkiye'de maruf hale getirmediği, davalının bu markayı henüz Türkiye'de kullanımının tescilli marka hakkından, davacının kullanımının ise Türkiye ve Dünyanın birçok ülkesinde yapılan tescil ve bunun sağladığı koruma hakkından kaynaklandığı, tescilli markaların kullanımının karşılıklı olarak birbirlerine haksız rekabet ve marka haklarına tecavüz oluşturmayacağı gerekçesi ile asıl ve karşılık davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1- Dava, marka haklarına tecavüzün önlenmesi ve tescilli markanın iptaline, karşılık dava da, tescilli marka haklarına tecavüz ve haksız rekabetin önlenmesine ilişkindir.
Davacı taraf, gerek dava dilekçesi ve gerekse yargılama sırasındaki dilekçelerinde, davacı şirketin kurucusu gerçek kişi ve şirket ünvanında yer alan iki kelimenin birleşmesi ile oluşan "ROCCO BAROCCO" sözcüklerinin ilk defa menşei ülke olan İtalya'da 1979 tarihinde ilk defa tescil ile bilahare dünya çapında birçok ülkede tescil ettirilerek "tanınmış marka" hüviyetine getirildiğini ileri sürmüştür. Gerçekten de davacı (karşılık davalı) markasının İtalya dışında, Fransa, İngiltere, ABD, Kanada, Japonya, Almanya, Avusturya, Benelüx ülkeleri, İspanya, İsviçre, Yugoslavya, Portekiz, Taiwan, Singapur gibi ülkelerde tescil ettirildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Dairemiz yerleşmiş uygulamasına göre, Türkiye'nin de taraf olduğu Paris Anlaşması'nın tarafı olan bir ülkede tescilli tanınmış marka ve bu markalı ürünler Türkiye'ye hiç getirilmemiş olsa dahi, sözü edilen Anlaşmanın mükerrer 6 ncı gereğince ülkemizde himaye görecektir.
O halde, uyuşmazlığın çözümü, markanın davalı-karşılık davacının 18.11.1993 tescil tarihine göre Türkiye'de davacı-karşılık davalı tarafından maruf ve meşhur hale getirilmesinin belirlenmesinde değil, bu markanın davacı tarafından birlik ülkelerinde tanınmış marka statüsüne getirilip getirilmediğinin belirlenmesine bağlıdır. Bu durumda, mahkemece, davacı-karşılık davalının ilk defa ihdas ettiği markanın birçok ülkede tescilinin yapılması da dikkate alınarak "tanınmış marka" haline getirilip getirilmediğinin tespiti ile, elde edilecek sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile, yazılı olduğu gibi hüküm tesisi doğru olmamıştır.
2- Yukarıda belirtilen bozma şekil ve sebebine göre davalı-karşılık davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşılık davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı-karşılık davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı-karşılık davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 13.4.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy