(CMR m. 9, 17, 23)
Dava: Taraflar arasındaki davanın İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 10.11.1999 tarih ve 1997/1341-1997/1217 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için belirlenen 20.6.2000 günde taraf avukatları tebligata rağmen gelmedi tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan dava dosyası için Tetkik Hakimi Yaşar Arslan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline taşıma rizikolarına karşı sigortalı olan yükün Almanya'dan Türkiye'ye taşınmasının davalı tarafından üstlendiğini, emtianın bir paketinin eksik çıkması nedeniyle sigorta ettirene (901.823.484) lira tazminat ödendiğini ileri sürerek, anılan meblağın ödeme tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, yüklemenin eksik yapılmasından dolayı CMR. nın 17. maddesi uyarınca taşıyıcının sorumlu tutulamayacağını, talebin fahiş olduğunu, hesaplamanın CMR. 23. maddesi uyarınca SDR. Esasına göre yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, sunulan kanıtlara ve bilirkişi raporlarına dayanılarak, taşıyıcı tarafın CMR. nın 9/2 maddesine uygun biçimde yüklenen malın eksik olduğu konusunda bir çekince koymadıkları bu nedenle malın eksik çıkmasından sorumlu oldukları, eksik malın toplam ağırlığının (175) kg. olduğu ve bu miktarın (1457,75) SDR. ye tekabül ettiği hüküm tarihindeki karşılığının talebi aştığı gerekçesiyle (901.823.484) liranın reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline oyçokluğu ile karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı vekili duruşmaya gelmediğinden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 32.332.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.06.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy