(6762 S. K. m. 1235, 1236)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Beyoğlu 1.Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 7.12.1999 tarih ve 1999/463-517 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için belirlenen 27.6.2000 günde davacı avukatı Ş. İnal ile davalı avukatı T. Tomurcuk gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi S. Çizmeci tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı avukatı, davalıya ait M/V T. K. gemisinin tamir ve bakımının müvekkili davacı tarafından Pendik tersanesinde yapıldığını tamir işleri 22.8.1997 tarihinde bitmesine rağmen davalının yükümlülüklerini yerine getirerek gemiyi teslim almadığını, geminin rıhtımı işgal ettiğini ve davacının gemiyi muhafaza etmek zorunda kaldığını böylece davacının davalıdan barınma, muhafaza, elektrik, telefon hizmetleri nedeniyle 1325,031 USD. alacaklı olduğunu ileri sürerek TTK. nun 1235/1 ve 1236. maddeleri gereğince gemi üzerinde kanuni rehin hakkı tanınmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalıya ait T. K. gemisinin bakım ve onarım için davacıya ait tersaneye geldiği, davacının talep ettiği rıhtım ücretinin TTK. nun 1235/ 1 maddesinde belirtilen bekçilik ve muhafaza masrafı olarak kabul edilmesi mümkün olmadığından davacı alacağının gemi alacaklısı hakkı vermediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 100.000.000 lira duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 2.080.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 28.06.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy