(6762 S. K. m. 3) (3095 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Samsun Asliye 4. Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 17.4.2000 tarih ve 1999/747-2000/173 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Ömer Özdemir tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete sigortalı işyerinde meydana gelen yangında oluşan hasarın ödenmediğini ileri sürerek zararın tazminini dava etmiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, tarafların temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.
Bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki 2 nolu bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,
2- Ancak, davacı dava dilekçesinde %120 ticari faiz talep etmiştir. Olay taraflar arasında düzenlenen ticari işletmenin Yangın Sigortası Poliçesinden kaynaklandığından ticari iş niteliğindedir ve davacı reeskont oranında temerrüt faiz isteyebilir. Mahkemece, her ne kadar %60 oranında reeskont oranına hükmedilmiş ise de, 24.4.1998 tarihinde reeskont faizi oranının %80 olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, kararın salt bu nedenle bozulması gerekir ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte bentte açıklanan nedenlerle, davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın bozulmasına, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendindeki %60 reeskont faizi ibaresinin çıkartılarak, yerine % 80 ve değişen oranlarda reeskont faizi ibaresinin yazılmasına, HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.09.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy