(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek bozmaya uyularak verilen 24.09.1999 tarih ve 19997/55 - 1999/715 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraflar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Hüseyin Ulus tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, dava ve birleşen davada müvekkilinin davalı kooperatif üyeliği konusunda muaraza yaratıldığını, müvekkiline tahsis edilen konutta kusurlu ve noksan işler bulunduğunu ve haksız yere fazla ödeme istendiğini ileri sürerek, davada 65.332.250.- lira'sının faiziyle tahsilini ve muarazanın önlenmesini, birleşen davada ise üyeliğin ve kooperatife 22.466.900.- lira borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiş, daha sonra menfi tespit istemini istirdada dönüştürmüştür.
Davalı vekili, dava ve birleşen davanın reddini istemiştir.
Mahkemenin verdiği, dava ve birleşen davanın kısmen kabulüne, davacının üyeliğinin tespitine, 2.722.500.- lira'sının faiziyle davalıdan tahsiline ve davacının kooperatife 22.466.900.- lira borçlu olmadığının tespitine dair karar tarafların temyizi üzerine Dairemizin 02.12.1996 gün ve 8140-8420 sayılı ilamında yazılı gerekçeyle kooperatif üyeliğinin tespiti dışındaki talepler yönünden incelemenin eksikliğine işaret edilmek suretiyle bozulmuştur.
Mahkemece, bozma kararına uyularak toplanan deliller ve yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonucuna göre, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda ve davacı konutunda diğer konutlara nazaran bir eksiklik bulunmadığı gerekçesiyle, üyeliğinin tespiti konusunda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davacının 65.332.250.- lira tazminat isteminin reddine ve 22.466.900.- lira'sının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraflar temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre tarafların bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı tarafların bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.420.000.- lira temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan, aşağıda yazılı bakiye 2.080.000.- lira temyiz ilam harcının da temyiz eden davacıdan alınmasına, 06.03.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy