(818 S. K. m. 41)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Adana Asliye 6.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 30.5.2000 tarih ve 1997/967-411 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin gösteri sanatları ile iştigal eden bir şirket olup, 1997/1998 sezonunda oynayacakları oyunların finansını sağlamak için T.C Kültür Bakanlığına özel tiyatrolara devlet desteği sağlanmasına ilişkin yönetmelik hükümleri uyarınca başvuru girişiminde bulundukları, bu amaçla davalı şirkete en geç 15.8.1997 mesai bitimine kadar ilgili bakanlığa iletilmek üzere verilen belgelerin yerine geç ulaştırılması nedeniyle 1.500.000.000 TL tutarındaki devlet yardımını alamadıklarını ileri sürerek kar kaybı dahil 2.000.000.000 TL zararın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkiline 14.8.1997 günü teslim edilen dosyanın 15.8.1997 Cuma günü bakanlığa ulaştırıldığını ancak teslim almaya yetkili kimsenin bulunmaması nedeniyle teslim alınmadığını araya hafta sonu tatili girmesi nedeniyle Pazartesi günü alıcısına ulaştırıldığını, bakanlığın başvuruda bulunan tüm tiyatrolara bu yardımı yapacağının kesin olmadığını, davacının aynı dönem için bakanlığa yeniden başvurarak 975.000.000 TL tutarında yardım aldığını, yardım miktarının talep edilen tarafından değil bakanlıkça saptandığını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna nazaran davalıya taşınması için teslim edilen evrakın zamanında alıcısına ulaştırılmadığı ve böylece davacının başvuru zamanında yapılsaydı alacağı 1.500.000.000 TL'den mahrum kaldığı, davacı tarafından sonradan tahsil edilen yardımın tenzili sonucu bulunan 865.000.000 TL'nin 24.10.1997 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, davalı tarafından taşıması üstlenilen evrakın süresinde alıcısına ulaştırılamamasından doğan zararın tahsili istemine ilişkindir.
Davalı tarafından dava dışı Bakanlığa günlü olarak ulaştırılması gereken evrakın gecikmeli olarak alıcısına tesliminden ötürü davacının alması gereken devlet desteğini alamadığı ileri sürülmüşse de, dosyada mevcut Kültür Bakanlığı Hukuk Müşavirliği'nin 20.8.1998 tarihli müzekkere cevaplarında, davacının "Özel Tiyatrolara Devlet Desteği Yönetmeliği'nin 6/son maddesi uyarınca yapmış olduğu başvuru sonucunda kendisine ( 975.000.000 ) TL devlet desteğinde bulunulduğu anlaşılmaktadır. Anılan yönetmelik uyarınca özel tiyatrolara yapılması öngörülen ödemeler belirli kıstaslara bağlanmıştır. Bu durumda davacının zamanında Bakanlığa başvurmuş olması halinde alacağı destek miktarının saptanarak, davalının varsa davacının alması gereken miktarla, fiilen aldığı miktar arasındaki farktan sorumlu tutulması gerekirken noksan inceleme sonucu yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi yanlış olmuş ve açıklanan nedenle kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda ( 1 ) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ( 2 ) no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 4.12.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy