(818 S. K. m. 113)
Dava: Taraflar arasındaki davanın İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 8.10.1999 tarih ve 1999/201-1999/847 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için belirlenen 27.06.2000 günde taraf avukatları tebligata rağmen gelmediğinden tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan sonra bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı kooperatifin üyesi olan müvekkiline arsa tahsisi yapmaması nedeniyle, davalı aleyhine açılan tazminat davasında belirlenen alacağın fazlaya ilişkin saklı tutulan bölümü ile ilk davada talep edilmeyen faiz alacağının davalıdan tahsilini dava etmiştir.
Davalı vekili, haksız fiil tazminatının 1 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, ilk kararın kesinleşmediğini, istemin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, davacının davalı aleyhine İzmir Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nde açılan 1995/924 Esas sayılı davada davacı alacağının 4.142.036.112.- lira olarak belirlendiği 4.000.000.000.- Liranın hüküm altına alınıp, davacının artan kısmı isteyebileceği, ilk davada faiz talep edilmediği gibi, davalının temerrüde de düşürülmediği, alacağın vadesi belli bir alacak niteliğinde olmadığı, fer'i nitelikteki faizin asıl alacağın ödenmesi ile de düşeceği gerekçesiyle, birikmiş faiz isteminin reddine, 142.036.112.- Liranın davalıdan yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı üyesi bulunduğu davalı üstbirlik kooperatifin müvekkiline arsa tahsis etme olanağının kalmadığı gerekçesiyle, ödediği arsa bedeli karşılığının iadesi için, İzmir 1. Ticaret Mahkemesi'nde açtığı 1995/924 Esas sayılı dava dosyasında saptanan bakiye alacağı ve o davada istenmeyen faiz alacağının tahsili için iş bu davayı açmış bulunmaktadır.
Alacak davasında faiz talep edilmemiş olması, faiz alacağının ayrı bir dava ile istenmesine engel teşkil etmez. İş bu davanın açıldığı tarihte, davacının, 1995/924 Esas sayılı anılan davada saptanan alacağının tümü ödenmemiştir. Bu durumda BK.nun 113 ncü maddesinin olayda uygulama yer bulunmamaktadır. Mahkemece, davacının isteyebileceği faiz miktarı hesaplanarak faiz alacağı talebi yönünden de karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle bu isteğin reddi doğru değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.10.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy