(818 S. K. m. 41)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Elazığ Asliye 3. Hukuk Mahkemesince verilen 27.6.2000 tarih ve 1995/387-2000/406 sayılı kararınca incelenmesi duruşmalı olarak davalılardan Abdullah, Necdet, Fatih vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 6.2.2001 günde davacılar avukatı ... gelip davalılar avukatları tebligata rağmen gelmedi, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin eski yönetim ve denetim kurulunda görev alan davalıların, 1993 yılı içerisinde gerçek ve tüzel kişi kuruluşlara teslim edilmesi gereken malzemeleri süresinde teslim etmediklerinden yeni yönetimin 1994 yılındaki birim fiyatlardan karşılamak zorunda kaldığını, karşılıksız hakedişler çekilmesi nedeniyle şirketin zarara uğratıldığını, şirket açıklarını kapatmak amacıyla gerçek dışı faturalar alındığını ileri sürerek, şirket zararının tazminini talep etmiştir.
Davalılar, iddiayı kabul etmeyerek, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalıların görevde bulundukları dönemde T. Elektrik Kurumu ve Karayolları Genel Müdürlüğü ile yaptıkları anlaşma gereği imal edilen malzemeyi anılan kurumlara süresinde teslim etmedikleri, fazla çekilen istihkaklar nedeniyle şirketi bu kurumlara borçlandırdıkları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı ..., ... ve ... vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.
Mahkemece, hüküm altına alınan temyize konu alacak, dava dilekçesinde, davacı şirketin Karayolları Genel Müdürlüğü ve Türkiye Elektrik Kurumuna 1993 yılında teslimini taahhüt ettiği imal malzemenin, aynı yıl içinde teslim edilmemesi nedeniyle, 1994 yılı birim fiyatlarından karşılanmak zorunda kalınmasına dayalı şirket zararının tazmini kapsamında kalan tazminata ilişkindir.
Hükme esas alınan 14.4.2000 tarihli bilirkişi raporu, davacı şirketin Karayolları Genel Müdürlüğü ve T. Elektrik Kurumunun 1990-1995 yılları arasında yapılan imalatların kesin kabul tutanakları esas alınarak düzenlenip, kesin kabul tutanaklarında bu zararların davacı şirketin anılan kurumlara yaptığı işlerin noksan imalatlarına ilişkin olduğu görülmektedir. Bu husus dava dilekçesinde, kurum kesin hesaplarında, büyük meblağlarda eksiklik çıkmakta olduğu, kesin hesap sonunda iade edilecek meblağın şirket zararı olarak ayrıca davalılardan talep olmayacağı şeklinde ifade edilen ve açıkça dava konusu yapılmayan zarara ilişkindir. Dava konusu zararlar, diğer bilirkişi raporlarında da açıkça uygulandığı üzere, 1993 yılı imalatları malzemelerin, kurumlara teslim amaçlı olarak bilgileri dahilinde stoklarda hazır bekletildiği, şirket zararı bulunmadığı, depo sayım tutanakları ile de doğrulandığı ifade olunmuş bulunmaktadır. Bu durumda, talep konusu zararların kanıtlanmamış olması karşısında davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın mümeyyiz davalılar yararına BOZULMASINA, davalılar vekili duruşmaya gelmediğinden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy